Friday, November 17, 2006

 

Ερωτική επιστολή 1

Η ομορφιά σου κατέβηκε στην Άνοιξη. Οι πόρτες άνοιξαν διάπλατα και ο αέρας υποδέχθηκε στοργικά το φωτεινό σου βλέμμα. Η ταραχή μου απέκτησε σώμα και κίνησε προς τους αγρούς. Περπατούσες ανύποπτα και υπερφίαλα, με σίγουρα βήματα στα πλάγια. Ήθελες να φωνάξεις με τον αχό των βημάτων σου στο στεγνό χορτάρι. Η ταραχή μου απέκτησε στόμα και μου μίλησε. Έβγαζε θυμό για τη μεσημεριανή μου οκνηρία. Με έσπρωξε στα ξανθά στάχια και με έθαψε κάτω από άγονους σπόρους. Προς στιγμή κίνησες να φύγεις, οργώνοντας το χώμα με τα νύχια σου. Θύμωσες με τον ξαφνικό πυκνό χιονιά που έπεσε πάνω μας, που σου στέρησε τη θέρμη του κορμιού σου. Ακόμη ονειρεύομαι τα μάτια σου, και κείνο το κοκκινάδι στα χείλη. Όντως η ομορφιά σου κατέβηκε στην Άνοιξη.
Ξήλωσα τα παράθυρα, για να κοιτάζεις απευθείας το φεγγάρι. Κίνησες ξανά, μισοκοιμισμένη και εγκαταλελειμμένη, προς άγνωστη κατεύθυνση, τραβώντας με νεύρο το χωμάτινο σεντόνι. Κοιμόσουν, λες και σε μία τεράστια θάλασσα από γάλα περισσών μανάδων. Αποκοιμισμένη καθώς ήσουν, σου ξέφυγε μία ακατάληπτη προσευχή. Ήταν αρκετή, για να στοιχειώσει το όνειρο που έτοιμη ήσουν να μου διηγηθείς. Ξήλωσα και τη στέγη, καθώς έβρεχε, για να σε ξυπνήσουν οι βραδυνές σταγόνες. Άφηνα το νερό να ανθίζει το σώμα σου, μουσκεμένη, λιπασμένη από τα χάδια μου γη.
Τίναξα το χώμα από πάνω μου, πέταξα τους σπόρους και συνέχισα. Σε άφησα πίσω μου, να τραβήξεις το δρόμο σου.

Monday, November 06, 2006

 

Γεννηθήτω το θέλημα του ψηφιακού πολύγλωσσου Εαυτού!!

Πιστεύω εις πολλούς εαυτούς, πατέρες κι αδελφούς, ποιητές ουρανίων λέξεων και γήινων συναισθημάτων, ορατών κρίσεων και αοράτων ενεργειών. Και εις πολλούς Κυρίους των εαυτών των, τους Υιούς της Πανούκλας της Συνείδησης, τους πολυγενείς και πολυπράγμονες, τους εκ της Κρίσεως εκπορευθέντες και ταλανισθέντες. Σκότη εκ Σκότους, γεννήματα μίας εποχής που έχει για Ξόανο την επιθυμία να Αποκαλύψει την Αλήθεια σε εμάς τα ταπεινά Υποκείμενα. Θέλω να ξέρετε ότι γράφοντας αυτό το κείμενο, μπαίνω και εγώ στην αλυσίδα των ανθρώπων -των Υποκειμένων καλύτερα- που παραδέχονται πλέον ευθαρσώς ότι η ζωή τους δεν είναι ούτε Μία ούτε Αδιαίρετη ούτε Υποκείμενη στα Θελήματα του Ενός.

Η εικόνα των νέων εαυτών μου είναι πια πραγματικότητα.
Σας περιμένω.

This page is powered by Blogger. Isn't yours?